Mostrando entradas con la etiqueta iruzkina. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta iruzkina. Mostrar todas las entradas

miércoles, 12 de noviembre de 2008

XXI.mendean irakastea zer den

Ekinez ikasten dela oinez esan ohi da, eta irakaskuntzaren kasuan ere, kontuan hartu beharko genukeen esapidea da hau. Zertarako ikasi buruz irakasle batek esaten duena, ikasleak beti sormenaren lehioa itxirik edukiko badu? Buruz ikasitako horretan trebatzerik ez badu?
Gizarte aurrerakoi batean bizi garela errepikatzen digute behin eta berriz, baina garai bateko irakaskuntza teknikek jarraitzen dute oraindik indarrean. Ikasleak entzule hutsa izatetik, parte hartzaile aktibo izatera iritsi beharko luke, horretarako: konpetizioa, kooperazioa eta kolaborazioa bezalako kontzeptuekin egunero lan eginez.
Ikasleei beren buruekin konpetitiboak izaten irakatsi behar zaie; beren mugak zeintzuk diren erakutsi ondoren, eduki ditzaketen oztopo hauek gainditzeko baliabideak emanez. Teorietatik praktikara jo behar da. Baina, irakaskuntzaren kontzeptu berri honetan, badira kontuan hartu beharreko beste ideia batzuk ere. Talde lana sustatu behar da, ikasleak ez duelako berak bakarrik lan egingo. Beste gizabanako batzuekin etengabeko kontaktuan egongo denez, kooperazio eta kolaborazioaren lanketa behar-beharrezkoak dira.
Aldaketa honen lehen pausoa ikasgelen itxura tradizionala aldatu eta hauek ere sormenezko gune bihurtzea izango litzateke. Aurrerapen teknologikoak ikasgela batzuetan sartu diren arren, ez dauka inolako zentzurik 1960ko egitura mantentzen duten ikasgeletan irakasten jarraitzeak.
John Holt-ek dion bezala, "irakaskuntza egoki baten etsairik handienetako bat soilik hitz egiten duen irakaslea da". Ikasleak beti gogoan eduki beharko lirateke beren parte-hartzea uneoro bultzatuz. Klase interesgarri eta parte-hartzaile bat eginez gero, ikasleen ikasteko gogoa ere areagotuko da.
Antzinako kolpe bidezko irakaskuntzarekin amaitzeko gai izan baginen, XXI.mendeko egoerarekin erlazionaturiko irakaskuntza sistema bat sortzeko gai izango gara. Oraindik asko dago egiteke eta inork ez zuen inoiz esan aldaketak ematea erraza izango zenik.

martes, 28 de octubre de 2008

The corporation

Korporazioak, instituzioak edo psikopatak? Hau da dokumental honetan plazaratzen diguten lehen galdera eta egia esan, honi erantzuna ematea ez da ahuntzaren gau erdiko eztula. Zenbaitetan bertan azaltzen direnak, sinesgaitzak iruditzen zaizkigun arren, errealitatearen isla da filmea. Sarritan itsu agertzen gara mundu honen aurrean, begiak irekitzeko baliagarria izan litekeena, inongo zalantzarik gabe.

Korporazioen helburua, epe laburreko irabaziak lortzea da, sor ditzaketen kalteak kontuan eduki gabe. Lortuko dituzten irabazi ekonomikoetan jarrita dute uneoro gogoa.
Hemen saltzen dena, kanpoan ekoizten da, ekoizpen gastuak murrizte aldera. Esate baterako, bizi-baldintza jasangaitzetan bizi diren Bangladesh eta Txinako biztanleez baliatzen dira, asko gosez hiltzen dira eta eskeini dezaketen gauza bakarra eskulan merkea da. Enpresariei langileen egoera zein den ez zaiei axola beren ekoizpena handitzen bada.

Gerra ere zilegi da batzuentzat. Gogora dezagun, martxoaren 11ko New York-eko atentatuaren inguruan broker bati galdetzean, gisa honetako zoritxarrek onurak ekartzen dituztela erantzuten zuela. Sinesgaitza benetan! Lurra, ura eta airea publikoak direla uste dugu, baina inozoak gu! Hauek ere pribatizatuta daude. Zenbait lekutako euri-ura ere korporazio batzuen menpe dago. Adibidez, Venezuelan Cochabamba herrian izugarrizko iskanbilak egon ziren uraren auzia dela eta, baina, azkenean enpresa publiko baten sorrerarekin beren eskubideak asetzea lortu zuten.

Diru egarri horrek mugarik ez duela argi geratu da ondorengo adibidean. Dokumental honetan haur batzuk zorionak zuri abesten azaltzeagatik 10000 euroko ordaindu behar zitzaizkien AOL time Warner enpresaren filial batek. Egoerak honela jarraituz gero, agian, egunen batean gure haurrek etxean abesti hau abesteagatik ere honelako dirutza bat oraindu beharko dugu.

Gauza bat argi dago, ezin dela ezer egin korporazioen sarean erori gabe. Michael Moorek dioen bezala, zerbait egitea beharrezkoa da, korporatiben itzalpetik atera eta mundua berriro ere gure eskuetan egon dadin.